Pages

Follow by Email

Total Pageviews

Sunday, February 7, 2016

काळीगोरी पिसं...




दिन रातच पाहुणा
अंगी वागे बहुगुणा
जसा आकाश पाळणा
करे मातेला तो खुणा

कशी तू गं काळीकुळी
उडे वाऱ्यावर खुळी
धूळ पाणी आणे डोळी
भिजे मळलेली झोळी

थकलेला तोही दिन
शिरे कुशीत रातीच्या
तिला घेऊन कवेत
ऐके गोष्टी तो भीतीच्या

मग उठवे ती दिनाला
दानदान हलवून
रात्र हळूच सरली
झोप्या दाराच्या खालून

मग वाटे आपणाला
किती थिटीथिटी रात
सरता ती सर नसे
येड्या दिसाची ती जात

- प्राजक्ता साठे

Thursday, February 4, 2016

व्यक्त ...


मला ,
कुणीतरी आज अवखळ नदी म्हटल ,
संतत प्रवाही वाहणारी ,
रोज नव्याने फुलणारी ,
नवी स्वप्न वीणणारी … 
म्हटल त्याच अवलीयाने ,
गं तू तर शुद्ध शक्ती 
नी अस्सल कलाभोक्ती 
आठवण करून दिली त्यानेच 
दररोज आरशात पाहून 
खळखळून हसण्याची 
स्वप्न बघता बघता 
ती खरच आपण जगत आहोत
 हे तितकाच खराखुरं भासण्याची 
गम्मत आहे सांगता सांगता
 शिकवून गेला काहीबाही 
अनुभूती येईल काही दिवसात 
देत होता खट्याळ ग्वाही 
आकाश होते गडद जांभळे 
होते हजार लखलख ठिपके 
त्यात होता ऋतू बावरा
वाऱ्याचेही हजार नखरे 
नको करू मंथनाशी सलगी  
असेच तोही सुचवत होता 
ध्यानधारणा जीव गुंतणे
सूटवण्यास तो संथपणे 
मज पटवत होता 
पांघरून नीज तो अलगद झाला वेगळा
घेऊन उशाशी शब्द त्याचे श्वास माझा आगळा 
उतरले नक्षत्र आज त्याच्या जणू मुखातुनी 
लेखणी माझी थिटी, स्फुरते उरा-स्वरातुनी 
मुक्त मी नी युक्त तो तरी ध्यास का वाटे जरा 
स्वमनस्वी मम म्हणावे, परतुनी नच आता फिरा 
फेर बंधा बांधला आता उड्डाण जाहले 
चिरनीद्रेतूनही सत्यात त्याला पाहले 

- प्राजक्ता साठे





निरभ्र


गोठलेल्या सागराचा कोंडलेला श्वास तू
स्वप्नांनी मंतरलेली काळीकभिन्न रात तू
जीवघेण्या एकांतातला अस्वस्थ निरंतर फास तू
ओंजळीत साठावलेला बॆकरारि त्रास तू
ठेच लागून चालतांना मीच का रे थांबले?
बेदरकारी स्वैर वागून दुखः तुझे का पांगले?
दान आयुष्याचे मागून कर्म करार संपला
चुकलेल्या वाटेवरती फासा परत पलटला
उमलले स्वयं चे स्वर्णचक्षु संथ श्वास सावरला
नासलेला डाव माझा पुन्हा नव्याने आवरला
आसवे आटवून कोळून कारुण्य ते
सलणार्या आठवणींचे विसर्जन डोहामधे
जुळवते नभ डोळ्यात साठवून परत उरातली बंधने
अधरावरील तुझ्या ओठातुन धुंद स्वरातील स्पंदने 
परत डाव मांडताना फिरून शब्द दाटले 
तुझे व्यक्तित्व पांघरून प्रेम सदोहर थाटले 
आता न भीती न चिंता न किंतु 
भार मनाचा संपला 
आधार हि न मागता 
क्षितिजावर बिंदू गवसला
ज्यात होतेच मी होतास तू नि प्रारब्ध ते 
नजरेतल्या आश्वासनाने तुझ्या सच्चिदानंदी विलीनले  

- प्राजक्ता साठे 





Wednesday, February 3, 2016

अद्विता

मोहरलेल्या त्या क्षणी
मोगरा माळून दे
गंधाळल्या केसात माझ्या
तू स्वतः भाळून घे
हृदतृषेच्या काव्यपंक्ती
आसवे गाळून दे
प्रेमअग्नी स्वार होऊन
भानचित्त जाळून घे
गजऱ्यातल्या काही कळ्या
घे तू अलगद वेचुनी
मधु तयातील तृप्त करतील
ध्यास मनीच्या उन्मनी
घे जरा समजून तू कि
कोणता संकेत तो
पाश अंतरीच्या जीवाचा
भ्रम फितूरच वाटतो
भाव तो एकांत समयी
चित्त भारून आगळा
जो तुझ्या शब्दांत स्फुरतो
तोच मम नच वेगळा
तोडूनी ते पाश नि आभास तुडवून वागले
घोर रात्रीही तुझ्या आत्म्यास बिलगून जागले
पहाटेच्या रम्य समयी तृणदवांनी नाहले
पारिजताक वेचुनी स्वसमाधीस वाहले

- प्राजक्ता साठे 

Tuesday, February 2, 2016

सोबत



तुझ्या आठवांच्या मोहोरांनी बहरलेलं माझ्याकडे एक झाड आहे 
यंदाच्या पावसाळ्यात त्यातला बराचसा गुलमोहोर ऊष्ण धरेवर रंग शिंपडेल 
तरीही पुरून उरेल इतका फुललाय हा वृक्ष नि त्या खालचा लाल गालीचा 
आनंदअश्रूनी डबडबलेल्या डोळ्यांसारख आभाळ भरून आलय 
काळजाचा एक ठोका चुकतो काय नी पाण्याची बरसात होते काय 
असं हे ढगाळ सगळ कधीही बरसायला लागेल 
पहिल्या पावसात भिजून आपल्या गालिच्यावर हिरवी मखमल धरेल 
त्यावरून चालण्याचा उगाच तुझा हट्ट 
आणि मग घाबरत सावरत आपली पकड घट्ट  
भर उन्हात मृद्गंधाच्या झुळूकीप्रमाणे 
कुठल्याही क्षणी शांत स्तब्द वाटणारे तुझे डोळे 
जादूच काहीतरी फुलून आलय कुठूनतरी 
तुझ्या माझ्यात 
भूतकाळाच्या हिंदोळ्यावर शब्दांच्या गुंफणित 
झुलून आलाय काहीतरी 
आपल्या साम्राज्यात 
तुझ्या स्पर्शाची ऊब अजूनही भासतेय ह्या तळव्यावर 
तळवे जोडले कि ओंजळ  भरून वाहतेय त्या नदीच्या पाण्यानी 
ज्या काठावर आपण आपली सावली सोडून आलो 
चिंब भिजले तरी पावलांना थंडगार पाऊस बिलगत नाही आता 
एक थर हळदीचा घट्ट मिठी मारून बसलाय त्यांवर हट्टीपणाने 
आणि श्वासात अद्वितीय असा गाभाराच वसलाय आता 
डोळे मिटले कि त्यात ताल मिसळतो इंद्रयाणीचा 
नी अधे मधे तुझ्या माधुबोलांची गुंफण… काहीबाही गुणगुणारी स्वरनक्षी 
आपल्या कानातली वाजत असलेली गाणी… प्रवास ताल … निसर्ग वेड … 
बोलकी, अबोल, मुकी, स्पुट, हास्य, नेत्र, सानिध्य, सोबत… 
माझ्या भासत असलेल्या सगळ्याच आठवणी आता तुझ्या झाल्यात सख्या 
आवरूया , सावरूया , सारवूया कि?…  

प्राजक्ता साठे 


Thursday, January 28, 2016

The Un-Rhymed Perfect...

Early hours of the morn...
Their eyes full of moist complete.
Lying in arms of peaceful rest....
They exchanged a soothing word vibe...
Audible...yet mute...
A while ago their Auras had communicated....
Now it was them....
She said....You are a man....
A free soul, a gypsy at heart.
You have many friends, male-female...
Many of them, your fans
Others who make you their muse...
Most of them have a huge crush on you
And maybe even love you to a great extent....
You are a human with natural needs.
You have me...
You know I have faith.
I know for a fact that you flirt....
You give them dices to play.
You like to take turns of leading and seeking....
The follow, catch, run excites you...
I blame you not for the manly desires u possess...
You might not cross your limits or you may at times control or maybe otherwise do things to please your senses....
You must like a few women too....
And all of us have crushes and wishes....
Once I went berserk with the presence of delicates and strongs in your life...
Felt shaken and unwanted and sidelined and less loved....
But we evolve with time....
We see that we are leaving behind one vice at a time....
Jealousy gets replaced with calmness....
And we are less worried....
I will tell you every speck of my soul...
But I don't expect u to do so....
I ll tell u the most dark n white secrets too....
We'd make love....
I'd keep living in your care....
But I don't expect u to do so.....
Like u have a journey....
So have I....
And so does that man who likes me...
You hate that man, we both know....
We can't expect that he'd be decent in our definition....
In fact we cannot expect anything...
Not even from ourselves....
It's his journey....
It's your female friend's journey....
How does it matter as to how others behave....???
When sometimes we can't even control our behaviour?
Whose lines....?
Who decides...?
Who is answerable???
Aren't we answerable to just ourselves or maybe not even that?
We either feel good doing what we do or we don't feel that good....
That's what is.....
The He's in my life
The She's in yours
Anyone in ours....
It doesn't matter....
All that matters,
Is that our core remains light filled
And we keep purifying ourselves...
That's what spirituality says....
Purity isn't over rated at all....
As I rightly said....
You will be never asked about any details or happenings in your life beyond my involvement...
When we are together we are together....
When we are not together...
We still are together in many ways....
Even if we don't aim at that togetherness....
It is a blessing all lovers have....
Knowing that I can ask....
But choosing not to do so gives it an edge....
Yes I know my work and you know yours
Rest will take care of itself
We are matured enough....
To never raise the topic or bring up the past....
There will be judgements...
A lot of finger pointing....
And mayhem under the calm waters
Of impressive projection....
Relations are not built in a day....
It takes years....
We can't go wrong....
We have learnt to take all opinions seriously
And at the same time listen to our heart at the end of the day....
Being humble....
Staying grounded in this journey
Is more important than proving the talent...
And when it comes to us....
You are my ground....

Wednesday, January 27, 2016

Quench...

And then...
The glasses clinked
The eyes winked
Lips arched
Revealing a string of pearls
With dimpled rouge beside
Fluttered together 
Kohled wings n pulse
With every sip
Of a velvette dream 
Desire burned through...
Undermining senses...
Sharpened need...
To be....
Free....
To have....
Want...
fulfill...
Believe...
Or pretend...
To be loved...
To dare, bare, share, care
To empty the last particle
Of completeness
Within
Pouring out our flames
In the untamed unknown
Where strangeness
Melts into closeness
The feel becomes real
Even if it is for a milisecond 
In fantasy
Of an imaginary lifetime...
I would give anything 
To belong to you
You keep telling me 
To live the moment...
Breathing in your presence
Your essence push out any apprehensions 
Of the unknown....
Every sight draws your image
Every sound is your voice
Every speck of being is your existence
I dissolve in the realm of your creation
Our vision sealed
Our fates crystallized into a vision
My every now is You
There can be no aspiration 
Of being like each other
Since there is no yin without yang
you are my bad, i choose to be your good
Still you are my better half
and half of me and half of you
Is a dream we've seen...
together....
In this life or next it stands to come true
since our destinies are sealed 
in a contract of definite possibilities
of accepted awareness
where we choose...
To be the inhale and exhale of the One

#InBetweenTheLines

- Prajakta Sathe